Noarberschap in beeld:
Het was nog vroeg in de ochtend toen de eerste zonnestralen over de velden van de Diffelen schenen. Een inwoner van Rheeze Diffelen, keek bezorgd naar buiten. Vannacht had het vreselijk gestormd. Een grote, oude boom was omgewaaid en lag dwars over het pad naar zijn schuur. Hij zuchtte. Met zijn zere rug kreeg hij die zware stam nooit in zijn eentje weg.
Hij hoefde niet eens te bellen. Binnen een half uur hoorde hij het ronkende geluid van een tractor. Het was zijn achterbuurman, met een kettingzaag in zijn hand. Aan de andere kant van het pad kwam de buurvrouw al aanlopen. Ze droeg een thermoskan met warme koffie en een schaal versgebakken koeken.
“Kijk eens aan” riep de redder in nood, vrolijk boven het geluid van de motor uit. “Dat hout hebben we zo in stukken!”
Zonder dat iemand erom hoefde te vragen, stroopten ze de mouwen op. De dikke stam werd in blokken gezaagd. Samen lachen, samen werken. Binnen een paar uur was het pad weer helemaal vrij. Ze bedankte elkaar en met de eerst volgende borrelavond kwam er een extra drankje op tafel.
Dit is noaberschap in het klein. Het is geen wet die in een dik boek staat geschreven. Het is een warm gevoel in het hart van de mensen op het platteland. Het is de onzichtbare band die ervoor zorgt dat je nooit echt alleen bent, omdat je weet: mijn noabers staan altijd voor me klaar.
Noarberschap in beeld, Danielle heeft er een korte docu over gemaakt. Kijk maar eens hier. Dankjewel Daniella Martin voor de leuke interviews.